Yıldırımdan koruma bölgesi konsepti
IEC 62305-4:2010'a göre LPZ konsepti, kapsamlı koruma önlemlerinin planlanmasını, uygulanmasını ve izlenmesini kolaylaştırır.
Bu yaklaşımda bina, farklı risk potansiyellerine sahip bölgelere ayrılır. Bu bölgelere göre gerekli yıldırım ve aşırı gerilim koruma cihazları ile bileşenleri belirlenir.
Modern yapılar ve binalar akıllı hale geliyor. Bunlar çeşitli ağa bağlı teknik bileşenlere dayanır: bina yönetimi, telekomünikasyon, kontrol ve güvenlik sistemleri bunlardan sadece birkaçıdır. Tek tek teknik bina donanımı bileşenlerinin arızalanması geniş kapsamlı sonuçlar doğurabilir ve hatta tüm binayı durma noktasına getirebilir.
Dış yıldırım koruması, binalardaki insanları ve maddi varlıkları yangın riskinden korusa da, elektrik ve elektronik sistemleri yıldırım deşarjının neden olduğu aşırı gerilimlerden kaynaklanan arızalara karşı korumaz. IEC 62305-4'e göre yıldırım koruma bölgeleri (LPZ'ler) ilkesi, yıldırım elektromanyetik impulslarının (LEMP) neden olduğu aşırı gerilimlere karşı etkili korumayı açıklar.
Bu ilkeye göre, korunacak yapı, LEMP'in oluşturduğu risk düzeyine göre iç yıldırım koruma bölgelerine ayrılmalıdır. Elektronik cihazların / sistemlerin sayısına, türüne ve hassasiyetine bağlı olarak uygun LPZ'ler tanımlanabilir.
Yıldırımdan koruma bölgesi konsepti

Dış bölgeler
LPZ 0A:
Doğrudan yıldırım düşmesi ve yıldırımın zayıflatılmamış elektromanyetik alanı riski altındaki bölge. Binaların ötesine uzanan hatlar gibi etkilenen sistemler, tam yıldırım akımına maruz kalabilir.
LPZ 0B:
Doğrudan yıldırım düşmesine karşı korunan, ancak tehdidin zayıflatılmamış yıldırım elektromanyetik alanı olduğu bölge. Alarm ışıkları veya sirenler gibi etkilenen sistemler, kısmi yıldırım akımlarına maruz kalabilir.
İç bölgeler
LPZ 1:
İmpuls akımlarının, akım paylaşımı ve bölge sınırlarındaki koruma cihazları ile sınırlandırıldığı bölge. Mekansal ekranlama, yıldırım elektromanyetik alanını zayıflatabilir. Dedektörlü halka hatları genellikle LPZ 1'e kurulur.
LPZ 2-n:
LPZ 1'e kıyasla, impuls akımlarına ve yıldırım elektromanyetik alanına karşı ek olarak korunan ve bu nedenle daha az girişime maruz kalan bölge.
Aşırı gerilim koruma cihazlarının kategorileri
Aşırı gerilim koruma cihazlarına yüklenen gereksinimlere ve yüklere göre bunlar yıldırım akımı parafudrları, aşırı gerilim parafudrları ve kombine parafudrlar olarak sınıflandırılır.
En yüksek gereksinimler, yıldırım koruma bölgesi 0A'dan 1'e veya 0A'dan 2'ye geçişte kullanılan yıldırım akımı parafudrlarının ve kombine parafudrların deşarj kapasitesine yüklenir. Bu parafudrlar, yok edici kısmi yıldırım akımlarının bir binanın elektrik tesisatına girmesini önlemek için 10/350 μs dalga formundaki kısmi yıldırım akımlarını yok edilmeden iletebilmelidir.
LPZ 0B'den 1'e geçiş noktasında veya LPZ 1'den 2 ve daha üst seviyelere geçiş noktasında yıldırım akımı parafudrunun akış aşağısında, aşırı gerilimlere karşı korumak için aşırı gerilim parafudrları kullanılır. Bunların görevi hem akış yukarısındaki koruma kademelerinin artık enerjisini daha da azaltmak hem de tesisatın kendisinde indüklenen veya oluşan aşırı gerilimleri sınırlamaktır.
İndirmeler
TGA
DEHN teknik bina donanımını korur
